Almería 1 – Deportivo 2: cando Yeremay sorríe, o Dépor respira

 Hai vitorias que valen máis ca tres puntos. E a do Dépor en Almería foi unha desas. Un triunfo que cheira a alivio, a confianza recuperada e a final dun maleficio que xa duraba demasiado. Cinco xornadas sen gañar, un equipo castigado polos detalles e, por fin, unha remontada con personalidade, liderada por un Yeremay desatado que decidiu o partido cun gol e unha asistencia. Foi unha vitoria balsámica, desas que devolven o sorriso e a confianza, cun Yeremay imperial levando o equipo da man.

O Dépor saíu ao Almeria Stadium sen medo e con ambición. Antonio Hidalgo moveu o once e apostou por Stoichkov e Zaka arriba, cun dobre pivote formado por Jurado e Mario Soriano, que acabaría sendo clave. Desde o inicio, os branquiazuis levaron o peso do partido ante un Almería algo agardando atrás, incómodo sen balón. O dominio era claro, pero faltaba o de sempre: o gol.

O plan de Antonio Hidalgo quedou claro desde o inicio. O Dépor saíu con personalidade, mandando co balón e instalándose en campo rival. Stoichkov e Zaka movíanse con liberdade arriba, mentres Mario Soriano e José Ángel poñían criterio e ritmo na medular. As primeiras chegadas non tardaron en aparecer. Yeremay empezou a carburar cedo e xa nos primeiros minutos tivo unha boa opción, aínda que a xogada morreu sen remate claro.

Comas ten que mellorar moito se quere ser titular. Foto de La Voz de Galicia. 

E cando perdoas, pagas. Un balón á espalda da defensa permitiulle a Baptistao  (min. 13) bater a Ferllo cun disparo cruzado. Era o 1-0, excesivo castigo para un Dépor que estaba a facer as cousas ben. Pero esta vez o equipo non se afundiu. Seguiu xogando, seguiu insistindo e atopou en Yeremay o fío do partido. O canario empezou a facer dano por banda, a encarar, a xerar superioridades. Nunha desas deixou a mellor ocasión da primeira metade; chegou pasada a vintena de minutos. Gran combinación pola esquerda entre Quagliata e Yeremay, centro perfecto do italiano e Zaka, completamente só diante de Andrés Fernández, mandou o balón inexplicablemente fóra. Un deses goles que se cantan antes de entrar… e que logo pesan coma unha lousa.

Antes do descanso volveron rozar o empate: outro remate de Zaka que desviou Andrés con apuros, un disparo de José Ángel desde a frontal e unha chegada de Yeremay que se foi alta por pouco. O Dépor marchaba perdendo, pero acumulando argumentos.

Segunda parte

A segunda parte foi outra historia. Ou mellor dito, foi a mesma historia, pero con xustiza. Nada máis comezar, Mario Soriano filtrou un pase perfecto e Yeremay, en carreira, definiu con frialdade para poñer o 1-1. Era o oitavo gol do canario e o inicio dun auténtico recital. O empate liberou aos herculinos, que seguiron xogando con criterio e sen precipitacións. Incluso chegou un gol de Loureiro nun córner, anulado polo colexiado por unha falta máis que discutible de Arnau Comas. Nin iso descentró ao equipo.

Yeremay volveu a ser o mellor, foi o líder que necesita o Dépor. Foto de La Voz de Galicia. 

Lonxe de descompoñerse, o equipo continuou acumulando ocasións. Yeremay tivo outra clara nun man a man algo forzado, Zaka volveu probar sorte tras unha recuperación alta.

Zaka loitó pero suas limitacións impideron que se fora con un gol. Foto de La Voz de Galicia.

Hidalgo moveu o banco e deu entrada a Mella e Mulattieri. E aí apareceu de novo Yeremay. Contra veloz, arrincada pola banda, deixando atrás a súa marca, centro preciso e Mulattieri, atento, resolveu cun bo xesto para facer o 1-2. Un gol que premiaba tanto o traballo colectivo como o talento individual. O italiano reencontrábase co gol e o Dépor vía a luz ao final do túnel.

Momento del remate que acaba en gol de Mulattieri. Foto de DXT Campeón.

Lonxe de recuar, o equipo soubo xestionar os últimos minutos con cabeza. Incluso Yeremay puido facer o terceiro cunha vaselina desde lonxe que rozou a rede. O asubío final foi un desahogo colectivo. Remataba a mala serie e o Dépor volvía gañar dous meses despois.

Foi unha vitoria traballada, merecida e necesaria. Un triunfo que devolve o sorriso á bancada e que confirma algo que en Koruña xa sabemos: cando Yeremay sorríe, o Dépor gaña. Agora, con outra cara e outro ánimo, Riazor xa espera ao Racing. E esta vez, o Dépor chega con fe.

Anotaciones del partido

O taboleiro de Hidalgo: riscos e beneficios

Hidalgo axitou a árbore con tres cambios e unha aposta arriscada. A parella Comas-Loureiro no centro da zaga volveu demostrar que é o noso "talón de Aquiles". O 1-0 de Baptistao nace dunha falta de comunicación evidente onde os centrais se separaron demasiado, deixando un carril central que un veterano como o brasileiro non perdoa.

Porén, o acerto estivo no mediocampo. O triángulo José Ángel-Soriano-Luismi Cruz funcionou como un acordeón:

• José Ángel fixo de "ancla", incrustándose entre centrais para dar saída.

• Soriano foi o cerebro absoluto (97% de acerto en pases). O seu pase a Yeremay no 1-1 é de "Premier League": visión periférica e a potencia xusta.

• Quagliata deu unha amplitude pola esquerda que permitiu que Yeremay non tivese que baixar tanto a recibir, gardando forzas para o último terzo.

O Factor Yeremay: ¿Teito ou Selección?

O que fixo onte o canario foi un escándalo. Non só polo gol e a asistencia a Mulattieri, senón pola súa xerarquía. Cando Zaka fallou o gol cantado no minuto 22, a Yeremay "comíano os demos", pero lonxe de desconectarse, botouse o equipo ás costas.

Veloz e intelixente nos pases e colocación no campo. Yeremay
demostrou o que moito que vale. Foto de La Voz de Galicia. 

Ese segundo gol nace dunha conducción marca da casa: potencia, caneo e un centro que é medio gol. Como dicimos no artigo, que este rapaz estea xogando en Segunda hoxe é un luxo para nós, pero unha inxustiza para o fútbol. Se mantén este nivel, a súa chamada para a absoluta non debería ser unha utopía, independentemente da categoría.

O "Resurxir" de Mulattieri e o indulto de Hidalgo

O fútbol ten estas cousas: Mulattieri pasou do ostracismo a ser o heroe. Tras un bo papel en Copa contra o Atleti, o italiano saíu con "fame". O seu gol non foi estético (unha volea mordida que sorprendeu a Andrés), pero foi un gol de posicionamento e intuición. Ese movemento de ataque ao balón é o que lle pedíamos a Zaka toda a primeira parte.

O "Roubo" que non foi tal por culpa do resultado

Non podemos esquecer o gol anulado a Loureiro. Foi unha decisión arbitral das que fan dano: un forcexeo normal de Arnau Comas que o VAR nin sequera quixo revisar con profundidade. Se o Dépor non gaña onte, hoxe estaríamos falando de escándalo nacional. Gañar "dúas veces" o mesmo partido (unha no marcador e outra contra o arbitraxe) dálle a este grupo un plus de confianza que vale ouro. Nas Palmas o Var tamén anulou outro gol de maneira muy dudosa. 

Este triunfo vale por tres:

1. Rompe a xeira: Cinco xornadas sen gañar eran unha lousa pesada.

2. Mentalidade: Primeira remontada da tempada. Xa sabemos que podemos volver aos partidos.

3. Golaveraxe: Superar ao Almería nisto pode ser decisivo en maio.

O próximo domingo agarda o Racing. Co Dépor recuperando a sonrisa e Yeremay en modo "MVP", Riazor ten que ser unha caldeira. O camiño ao ascenso directo pasa por morder así en cada campo.

 O 1x1 do Dépor en Almería: Yeremay dita sentencia

Once inicial del Dépor. Foto de La Voz de Galicia. 

Ferllo (5): Discreto. Puido facer algo máis no gol de Baptistão saíndo a tapar con máis decisión. Tras o gol, o Almería mandou fóra as súas ocasións claras, polo que apenas tivo que intervir ata o arreón final.

Alti (6): De menos a máis. Comezou brando, vencido facilmente na xogada do 1-0, pero medrou na segunda parte. Acabou con bos números: 6 recuperacións e 5 duelos gañados, dando seguridade no treito final.

Arnau Comas (3): O elo máis feble. Baptistão comeulle a partida no gol e viuse superado en todo momento. Un dato demoledor: marchou do partido sen gañar nin un só duelo individual. Preocupante.

Loureiro (6): O "muro" que volveu. Aínda que estivo algo tépedo no gol local, compensouno con 8 despexes e moito traballo de achique. Marcoulle un gol impecable de cabeza que o árbitro anulou por unha falta inexistente de Comas.

Quagliata (7): O "puñal" zurdo. Deulle moitísima profundidade á banda esquerda e puxo un balón de ouro que Zaka perdoou de xeito incomprensible. Moi boa imaxe do italiano.

Luismi Cruz (7): Conector. Entendeu perfectamente o que pedía o partido, asociándose con Alti e filtrando dous pases clave que puideron rematar en gol. Imprescindible na creación.

José Ángel (7): O obreiro. Regresou ao once para dar o equilibrio que faltaba nas últimas xornadas. Fixo o traballo sucio entre centrais e mesmo se permitiu o luxo de filtrar un gran pase a Zakaria.

Mario Soriano (8): O metrónomo. Despois dunha primeira parte frouxa, resurxiu tras o descanso. Deu unha asistencia perfecta a Yeremay e asinou un 97% de acerto en pases (62 de 64). Un auténtico reloxo suízo.

Yeremay (8): O MVP. Aínda que comezou fallando na toma de decisións, tras o descanso botouse o equipo ao lombo. Carreira espectacular para o 1-1 e xogada xenial para asistir no 1-2. Xogador diferencial que decidiu o partido.

Stoichkov (5): Gris. Estivo moi impreciso, perdendo seis balóns e fallando un control que o deixaba só ante o porteiro. Necesita recuperar a finura no último toque.

Zaka (5): Pechado de cara ao gol. Fallou un man a man inexplicable coa portería baleira. Deulle unha boa asistencia a Yeremay antes de ser substituído, pero onte a pólvora estivo mollada.

Os cambios de Hidalgo

Mella (6): Saíu no 70 para refrescar o ataque. Sacrificouse moito en defensa e axudou a que o Almería non envorcara o campo pola súa banda.

Mulattieri (7): O "indultado" decisivo. Entrou con fame de gol, fixou aos centrais e non perdoou na primeira que tivo para poñer o 1-2. Demostrou que ten sitio neste equipo.

Diego Villares (-): Entrou no 83 para morder no centro do campo. Bloqueou un disparo perigoso e deu os pulmóns que o equipo necesitaba para aguantar o resultado.

Patiño (-): Poucos minutos para intervir, saíu no 83 para dar refresco a José Ángel na medular.

Noé Carrillo (-): Testemuñal. Debutou en Segunda no minuto 90, un momento que seguramente non esquecerá, entrando por un Soriano esgotado.

Ficha del partido

Almería: Andrés Fernández; Chirino, Nelson Monte, Álex Muñoz, Centelles (Thalys, m.84); Baba (Morcillo, m.84), Dzodic; Arribas, Andrés Horta (Arnau Puigmal, m.56), Embarba (Melamed, m.70);  Baptistao (De la Fuente, m.70)

​Deportivo:Álvaro Ferllo; Altimira, Loureiro, Arnau Comas, Quagliata; Luismi Cruz (Patiño, m.82), José Ángel (Villares, m.82), Mario Soriano (Noé, m.90), Yeremay; Stoichkov (Mella, m.70), Eddahchouri (Mulattieri, m.70).

Goles: 1-0, m.13: Baptistao. 1-1, m.49: Yeremay. 1-2, m.80: Mulattieri.

Árbitros: Miguel González (C. asturiano). Amonestó a Yeremay (m.50) y Arnau Comas (m.58) en el Deportivo y a Chirino (m.2), Baba (m.36) y Nelson Monte (m.76) y Arribas (m.90+3) en el Almería.

Incidencias: Almería Stadium. Partido correspondiente a la jornada 22 de LaLiga Hypermotion.​