Resulta fascinante comprobar como funciona a memoria en segundo que vento sopre polos despachos. De súpeto, La Voz de Galicia descobre este 1 de agosto de 2026 que o legado de Francisco Vázquez —quen gobernou Koruña durante case 23 anos (1983-2006)— está cheo de "fendas", "obras desfasadas" e "proxectos frustrados".
Durante máis de dúas décadas, cando o vazquismo pagaba as páxinas de publicidade institucional e mandaba coa súa incontestable liña dura en María Pita, o xornal de Cuatro Caminos só tiña halagos, portadas de gabanza e aplausos para a "gran metamorfose da cidade". Hoxe, vinte anos despois, queimar a efigie de Paco Vázquez parece saír gratis... ou quizais responda a que agora quen paga e manda na praza é outra alcaldesa, á que non lle vén nada mal que se desmonte o mito do seu antecesor mentres ela xustifica a súa propia falla de investimentos de calado e non para de borrar a pegada do Vazquismo por toda a cidade (incluso o metrosidero que plantou Vázquez nos Cantones para celebrar o incio do milenio).
Pero, máis alá do interese editorial de turno, que hai de certo nas "grietas" do vazquismo e que hai de pura desidia municipal acumulada durante vinte anos?