Blog de un Kaskarilleiro emigrante que habla de Koruña.
¡Boas, koruños! Se pensabades que o deste mércores era o prato forte, preparade o chuvasqueiro de reposto. A borrasca Leonardo instalouse ao noroeste da Península e decidiu que Galicia é o seu campo de xogos particular. Xa perdemos a conta: Goretti, Harry, Ingrid, Joseph, Kristin... e agora este "artista" que nos ten en vilo.
Aquí tes o detalle do que vén para que non che colla o "frío" por sorpresa.
Koruña segue no seu ciclo clásico de inverno atlántico: chuvia, vento e sensación de “a terra vai moverse un chisquiño”. Se pensabas saír á rúa sen gabardina nin paraugas… mellor dá outro rodeo pola casa antes!
Segundo os datos máis recentes, o ceo está moi nubrado con chuvias frecuentes ao longo do día, con temperaturas que veñen máis fresquiñas —rondando os 10 °C durante a tarde e baixando ata arredor dos 8 °C pola noite— e un vento que non se queda corto empuxando canto pode.
Acabouse a tregua de xaneiro. O Deportivo de Antonio Hidalgo chega a León (18:30h, TVG/LaLiga Hypermotion) coa sensación de que xa non valen as "boas vibracións" se non veñen acompañadas de tres puntos de ferro. Tras un mes de xaneiro con máis nubes que claros e un botín de puntos que non dá para moitas alegrías, toca visitar a unha Cultural Leonesa que está, literalmente, conxelada.
Koruña está a vivir un mes de xaneiro de sorpresas salvaxes. Despois dos xabaríns que xa son habituais nas rúas, agora son os raposos (zorros vulpes vulpes) os que baixan dos montes e zonas verdes para pasear polas nosas rúas, rotondas e... ¡ata o céspede de Riazor! En só uns días, múltiples avistamentos deixaron á xente coa boca aberta, vídeos virais e memes por todas partes.
O pasado domingo 25 de xaneiro, o Estadio Abanca-Riazor viviu unha xornada intensa. O Deportivo recibía ao líder da Liga Hypermotion, o Racing de Santander, nun partido de alto risco que acabou con derrota blanquiazul (0-1, gol de Peio Canales no minuto 63). Máis de 24.400 espectadores desafiaron o temporal e encheron as bancadas, pero o que máis deu que falar non foi só o resultado, senón o gran espectáculo organizado polo club.
Koruña está a vivir unha explosión de tardeos nos últimos anos, pero o que se aveciña este domingo 1 de febreiro en Bellini Rooftop (na zona de Elviña) vai marcar un antes e un despois. Non é só un tardeo: é o Bellini Sunday Experience, unha experiencia de oito horas que mestura gastronomía de nivel, espectáculo en directo, pirotecnia e ambientación temática como nunca antes se viu por aquí. A estrea leva por título Masquerade Experience, inspirada no Carnaval de Venecia, e promete ser todo un espectáculo cinematográfico
Xa o dicían os vellos: "con este tempo non se pode estar bo". Pero o que parecía un refrán de avoa é hoxe unha realidade científica que os cronistas de sucesos da Coruña non dan crédito a ver. Robos, acoitelamentos, o pederasta de Meicende, o "pistoleiro" do Agra... ¿Que diaños nos está pasando? Pois resulta que a culpa de que a cidade estea "quente" téñena as borrascas que nos están deixando fríos e pouca luz na estación menos luminosa.
Koruña volve mirar ao mar con respecto (e algo de medo). Foron só tres días. Martes, mércores e xoves. Un pequeno paréntese no que Koruña puido baixar a garda, mirar ao mar sen tensión e facer ver que o inverno daba unha tregua. Pero durou pouco. Este venres, a cidade volve entrar en alerta vermella meteorolóxica, outra vez polos fenómenos costeiros máis adversos, deses que lembran quen manda realmente neste recuncho do Atlántico.
Cumprense 40 anos desde que o "atleta da noite" —como o bautizou Miguel Ríos— nos deixou. Pucho Boedo non era só a voz de Los Tamara ou Los Satélites; era o home que sabía converter o dor nun bolero e a retranca nunha forma de vida.
O 26 de xaneiro de 1986, a cidade quedou un pouco máis orfa e moito máis silenciosa. Íase Pucho Boedo, o home que lle puxo banda sonora ás nosas verbenas, aos nosos amores de verán e a esa melancolía tan nosa que só el sabía modular entre os metais de Los Tamara. Hoxe, catro décadas despois, a súa figura non é só memoria; é o ADN dunha Koruña que aínda se emociona ao escoitar os primeiros acordes de A Santiago vou.
Pucho non era só un cantante; era un símbolo. Nado no corazón de Monte Alto, levaba o barrio na voz e a retranca na mirada. Con el, a música galega deixou de ser algo do pasado para converterse en puro "glamour" pop. Xunto a Prudencio Romo e Los Tamara, Pucho fixo que Galicia enteira bailase en galego nunha época na que as palabras eran perigosas, pero a súa voz era tan doce que ata o silencio o respectaba.
A borrasca Ingrid non foi o único que golpeou a Koruña este fin de semana. O que vivimos hoxe en Riazor foi un baile de realidade (0-1), un barreño de granizo de Ingrid caendo na ducha. O Deportivo de Antonio Hidalgo puxo o fútbol, o corazón e o asedio, pero o Racing de Santander puxo os puntos, a veteranía e esa "maldade" necesaria para mandar na Liga Hypermotion. O resultado déixanos quintos, a sete puntos dun liderado que hoxe parece de outra galaxia, e coa sensación de que ao noso proxecto aínda lle faltan algunhas cicatrices para madurar.
Mentres a borrasca Ingrid se dedicaba a rebentar a duna de Riazor e deixarnos sen semáforos, a crónica negra da cidade non se quedou atrás, regalándonos unha semana que parece escrita por un guionista de Hollywood. E é que non todos os días espertas sabendo que un dos dez fugitivos máis perigosos de España levaba tempo compartindo panadería contigo en Meicende, nin que un veciño do Agra decidira converter a rúa Villa de Cee nun campo de tiro particular.
Hai partidos que chegan no momento xusto. Nin antes nin despois. O Dépor–Racing deste domingo as 21:00 h é un deses encontros que serven para medir onde está realmente o equipo e, sobre todo, cara onde pode ir. Vén de gañar en Almería no mellor partido da tempada e recibe ao líder nun Riazor que promete volver vestirse de noite grande, con mosaico, música e ese punto de loucura que tantas veces marcou a diferenza na historia deste club.
O triunfo en terras andaluzas foi moito máis ca tres puntos. Foi a confirmación de que o Deportivo pode volver ser un equipo responsable, recoñecible, competitivo e cos seus futbolistas importantes rendendo ao nivel que se lles esixe. Yeremay, Mario Soriano e Mulattieri —por talento, cabeza e significado— puxeron enriba da mesa sinais moi claras de recuperación futbolística e anímica. E iso, chegados a este punto da tempada, vale ouro co Racing a 4 puntos que poden ser 7 o 1.
Granizo, vento, oleaxe, raios e tronos. Pouco faltou para completar o bingo meteorolóxico. A borrasca Ingrid decidiu presentarse en Koruña a última hora do xoves con todo o seu repertorio, sen medias tintas, e deixou unha noite longa e moi pouco tranquila para miles de koruños que miraban pola ventá como as rúas se cubrían de branco e o ceo se iluminaba a golpes de raio.
A borrasca Ingrid xa non é unha ameaza, é unha realidade. O que a Aemet cualifica como o peor temporal no que vai de inverno en Galicia entrou pola Koruña cunha violencia inusitada, deixando un rastro de incidencias que manteñen aos servizos de emerxencia sen descanso.
Non nos deu tempo nin a recoller as pólas que tirou Harry e xa temos aquí á Borrasca Ingrid. Segundo as últimas previsións para este venres 23 de xaneiro e o fin de semana, Ingrid vén con máis forza e, sobre todo, cun descenso térmico que nos vai deixar xeados.
Detrás dos grandes eventos e das cifras de récord, a xestión do día a día nas instalacións deportivas e culturais de Koruña está a facer augas. A situación máis dramática estase a vivir nos pavillóns, centros deportivos municipais, onde o servizo depende de concesións que están a levar ao límite aos seus empregados. Os centros culturais como o Ágora morren po la falta de inversións necesarias para mantelos vivos e con xente.
Se pensabas que despois do temporal de Harry ía vir a calma, estabas moi equivocado. En Koruña as noticias voan e o vindeiro 31 de xaneiro está marcado en vermello no calendario. Pero antes, este mesmo venres, o noso museo favorito volve abrir as portas. Aquí tes o que cómpre saber para non perderte nada.
A borrasca Harry non pasou de largo. O Centro Integrado de Atención a Emerxencias de Galicia (112) confirmou o que xa sospeitabamos: a provincia da Koruña foi a "zona cero" do temporal, rexistrando 90 das 245 incidencias totais de Galicia. Mentres o reloxo avanzaba cara ás 21:00h —momento no que se activou a perigosa alerta vermella—, os equipos de emerxencia non deron abasto.
Koruña non está ao "oeste do noroeste"; onte á noite, Koruña foi o centro de Madrid. Nas Naves de Matadero (un nome que, como ben dixo Touriñán, parece posto en honra á nosa praia), reuniuse a "crème de la crème" da cultura e a gastronomía herculina para abrir boca antes de Fitur 2026. Pero non foi unha noite calquera: o acto comezou cun minuto de silencio polas vítimas do accidente de tren en Córdoba, un recordo necesario que marcou o ton dun evento que soubo equilibrar a dor coa posta en valor do noso.
OLLO, koruño! Prepara o paraugas de ferro e busca onde amarrar o can, porque o que vén non é unha chuvia calquera. Temos á "Borrasca Harry" petando na porta e parece que trae ganas de rabuñar a costa.
Aquí tes a crónica de urxencia para o blog Koruña Rabuña, para que a xente da comarca saiba a que se enfronta estes días. Se pensabas que o inverno estaba sendo frouxo, prepárate. Koruña e a súa área metropolitana entran nun túnel de tres días de meteoroloxía salvaxe. Pasaremos do amarelo ao vermello nun abrir e pechar de ollos, cunha combinación de vento e mar que vai facer que o Paseo Marítimo sexa o último sitio onde queiras estar.
Hai vitorias que valen máis ca tres puntos. E a do Dépor en Almería foi unha desas. Un triunfo que cheira a alivio, a confianza recuperada e a final dun maleficio que xa duraba demasiado. Cinco xornadas sen gañar, un equipo castigado polos detalles e, por fin, unha remontada con personalidade, liderada por un Yeremay desatado que decidiu o partido cun gol e unha asistencia. Foi unha vitoria balsámica, desas que devolven o sorriso e a confianza, cun Yeremay imperial levando o equipo da man.
O Concello de Koruña vén de poñer en marcha unha nova edición de 'Coruña de Aventura', un programa que desde os anos noventa se consolidou como a gran ferramenta para que o alumnado saia das aulas e se recoñeza no seu propio territorio. Nesta ocasión, a iniciativa contará coa participación récord de 15.963 estudantes procedentes de 82 centros educativos, un dato que reafirma o éxito dunha proposta que suma xa máis de tres décadas de vida. O carácter integrador do proxecto reflíctese en que, dos centros participantes, 70 pertencen ao municipio coruñés e 12 a concellos da comarca, consolidando así a visión metropolitana que defende o goberno local.
Hai domingos nos que a cidade respira distinto. Mentres o inverno regalaba uns poucos raios de sol agradecidos, na praia de Santo Amaro non se escoitaba só o mar: soaban cornos, gaitas e voces chamando por unha memoria antiga, desa que non aparece nos libros pero vive nos lugares. Alí, no areal que leva o seu nome, a lenda de Santo Amaro volveu tomar corpo para reivindicar tradicións fondamente koruñesas e unha forma de entender a cidade que mira ao Atlántico.
O 30 de xaneiro de 2026 o Zara de Juan Flórez (números 64-66) baixa a persiana tras case 51 anos. A primera tenda o punto onde se orixinou a multinacional deixará de existir, sen mais explicación e sentementos. Cando reabreron o pasado verán a Cúpula do Monte San Pedro para celebrar os 50 anos de Inditex parecia un xesto de gratitude ca cidade onde naceu, pero o peche da primeira tenda da marca poñe fin a esa impresión.
O Dépor abre a segunda volta do campionato cunha visita das que marcan. Almería, sábado ás 21.00, terceiro contra quinto, dous puntos de diferenza, cinco meses por diante e unha sensación compartida: aquí xa non hai colchón.
Esquecida a Copa —ou máis ben gardada na memoria polo que significou en orgullo e identidade—, a Liga volve poñer o foco onde doe. O Deportivo chega ao Almería Stadium na súa peor dinámica de resultados do curso, con dous puntos de quince posibles, pero aínda instalado en postos de playoff. Unha desas contradicións que só entende a Segunda División. Todo parece igual… ata que deixa de selo.
Este xoves 15, Koruña mira outra vez cara ao mar… pero non para ver chegar un petroleiro nin un cruceiro, senón para seguir a estela dunha das figuras máis fascinantes do imaxinario atlántico: San Amaro, o navegante.
Hay derrotas que te apagan y derrotas que te devuelven algo que creías perdido. El Deportivo cayó eliminado en los octavos de final de la Copa del Rey ante el Atlético de Madrid (0-1), sí. Pero lo hizo dejando una sensación que llevaba meses sin pasearse por Riazor: la de un equipo reconocible, valiente y conectado con su gente. De esos que pierden, pero salen ovacionados.
La Copa tiene estas cosas. Suspende jerarquías, iguala categorías durante noventa minutos y permite que el fútbol vuelva a ser fútbol, sin calculadora, sin ansiedad clasificatoria y sin el plomo en las botas que tantas veces acompaña al Dépor en la rutina liguera. Frente a uno de los grandes del fútbol español y europeo, el Deportivo se permitió volver a ser él mismo.
Hoy Riazor se ilumina para una fiesta, pero es imposible ignorar el elefante en la habitación. El enfrentamiento contra el Atlético de Madrid trae de vuelta nombres y símbolos que nada tienen que ver con el balón y sí mucho con el código penal. Hablamos de grupos que, bajo el paraguas de unos colores, han protagonizado algunos de los episodios más negros y violentos de la historia de nuestro país.
Hay noches que no necesitan demasiadas explicaciones. Noches en las que basta con mirar a Riazor para entenderlo todo. Este martes, el estadio herculino vuelve a vestirse de gala para recibir a uno de los grandes del fútbol español, un Atlético de Madrid plagado de internacionales, campeones del mundo y millones… pero también cargado de dudas. Y enfrente, un Deportivo sin complejos, con juventud, talento y una grada dispuesta a empujar como si el tiempo no hubiese pasado.
El deportivismo vuelve a permitirse soñar. No por nostalgia, sino porque este equipo se ha ganado el derecho a hacerlo.
El Dépor llegaba a Las Palmas en el momento más crítico de la temporada y salió vivo de una caldera con más de 25.000 espectadores. Fue un "sí, pero no" constante.
¡Qué pasa, koruño! Hoy el café sabe a nervios de los buenos. El Dépor se la juega en el Estadio de Gran Canaria (18:30 h) en lo que parece un auténtico "puerta grande o enfermería". O ganamos y nos reenganchamos al ascenso directo, o nos vemos fuera del playoff por primera vez en meses.
Aquí tienes el análisis "rabuño" para que sepas qué nos vamos a encontrar en la isla.
El Dépor de Hidalgo estrenó el calendario queriendo mandar. Se acabó eso de mirar cómo bajaban los melones del cielo; esta vez hubo intención, hubo fútbol y, sobre todo, hubo una alineación para soñar: Soriano, Yeremay, Luismi Cruz y Mella juntos. Música para nuestros oídos.
Pero sin embargo, empezamos el 2026 con un empate que escuece. En Riazor, ante 23.453 espectadores y con uno de los grandes exfutbolistas del Dépor, Luis Felipe, vimos a una escuadra que por fin quiso el balón, pero que volvió a demostrar que en esta categoría, si no matas, te matan. El Cádiz, que llegó a Coruña en horas bajas, se llevó un punto de oro gracias a un georgiano que tiene el punto de mira mucho más ajustado que los nuestros.
Riazor vuelve a encender las luces este domingo a las nueve de la noche, cuando todavía huele a roscón y a pólvora de Nochevieja, pero el Deportivo ya no está para brindis. Empieza 2026 con un partido que no es uno más: llega el Cádiz, llega un rival directo, llega un equipo en racha… y llega, sobre todo, la obligación de volver a ganar.
Si el mercadillo de Navidad fue un "poblado fantasma", el proyecto del Mundial 2030 va camino de convertirse en un "estadio invisible". La oposición ha hecho saltar todas las alarmas al descubrir que, en los presupuestos municipales de 2026, la partida destinada a la reforma de Riazor se ha evaporado como por arte de magia.
Esta nueva entrega de la saga municipal en Koruña parece escrita por los guionistas de una película de suspense. Inés Rey ha pasado de presumir del Mundial en su discurso de Navidad de 2024 a mencionarlo levemente en el de 2025.