Simulacro de Primeira fronte a uns 'piratas' con máis ritmo: O Dépor cúrtese en Alemaña (2-2)

 Despois das típicas pachangas de pretempada contra equipos de rexional e probas con sabor a solteiros contra casados, por fin o Dépor atopouse cun partido que cheiraba a fútbol de verdade. E tivo que ser ante o St. Pauli —eses piratas de Hamburgo que xogan na Bundesliga 2 pero que pretan coma se estivesen xogando unha final da Champions— onde o equipo de Antonio Hidalgo mediu por primeira vez o que significa a alta competición de Primeira.

Nun estraño experimento de 120 minutos —un deses inventos de pretempada que parecen deseñados por alguén que odia aos xogadores ou ten présa por vender cervexa no descanso—, o Dépor saíu vivo (2-2) dun escenario esixente, cun céspede enorme, moita rasca de disputas e un rival que, a unha semana de comezar a súa liga, impuxo un ritmo infernal.

Lección de ritmo no primeiro acto e o "accidente" de Román

O St. Pauli saíu a morder, coa presión moi arriba e poñendo en evidencia que o Dépor aínda está a cocerse a lume lento. Teoricamente, os coruñeses eran o equipo de superior categoría, pero sobre o verde a diferenza de rodaxe e intensidade favorecía claramente aos alemáns.

Hidalgo volveu insistir no seu esquema con dous arietes, poboando a medular por dentro para ter superioridade:

• A sala de máquinas: A dupla Soriano-Amatucci estivo escoltada por Villares e Luismi para xogar con distintas alturas.

• A trincadeira de arriba: Auba e Bil como referencias ofensivas.

• As carrilás do Fabril: Confianza nas bandas para os mozos Quique Teijo e Xabi Campos.

Mentres o Dépor intentaba asentarse sen pasar por demasiado perigo, chegou o xarope de palo: un saque plano de Leo Román tropezou na caluga de Hara e rematou no fondo da rede (1-0). Un accidente desafortunado para un gardameta que andou algo dubitativo nese primeiro tramo, pero ao que non se lle pode colgar a culpa de todo.

O gol espantou ao Dépor, que se lanzou a polo empate cun Mario Soriano omnipresente que hoxe mestura ben con quen lle poñan ao lado. Bil fartouse de baixar balóns do ceo, aínda que a Aubameyang botóuselle de menos en zonas de remate. A pesar das ocasións claras, o Dépor non golpeou e estivo a punto de irse ao descanso dous abaixo despois dún balón ao pau dos alemáns. Alivio antes da pausa.

Cascada de ocasións, carrusel de cambios e reacción final

O segundo acto empezou co mesmo guión: o St. Pauli apertando polas bandas e no xogo aéreo, obligando a Leo Román a resarcirse cun par de boas mans salvadoras.

Pero este Dépor ten amor propio. Pouco a pouco ceibou a presión e as ocasións empezaron a caer como unha cascada sobre a portería xermana. Intentárono Auba, Amatucci e Villares, pero a recompensa levoulla o máis listo da clase: Bright Ede, que conectou unha gran cabeceada á saída dun córner para poñer o 1-1 no minuto 60.

Cando mellor estaban os coruñeses, chegou o habitual "carrusel de cambios" de pretempada. O equipo desaxustouse por completo e Martin Kaars cravou o 2-1 (minuto 72) despois dás facilidades na frontal onde Charlie Patiño saíu na foto por falta de contundencia.

Longe de baixarse do barco, o Dépor tirou de orgullo e atopou o 2-2 no minuto 84 grazas a unha xogada embarullada forzada por Zaka que rematou en gol na propia porta do conxunto local.

Prazos, prórrogas estrañas e conclusións

A "prórroga" dos últimos 30 minutos (ata completar os 120) serviu unicamente para dúas cousas:

1. Para ver como o St. Pauli aínda tiña máis aire no depósito.

2. Para que Parreño, no seu papel habitual de gardián salvador, sacase unha man milagrosa que evitou a derrota final.

As notas de Koruña Rabuña:

• O mellor: a capacidade de reacción e contundencia a segundo pau. Soriano segue sendo o faro futbolístico do equipo e os mozos como Bright Ede demostran que veñen a pedires paso con fame.

• O peor: a fraxilidade defensiva nos desaxustes tralos cambios e as dúbidas na saída de balón que custaron o primeiro gol.

• A lectura: este 2-2 non dá puntos, pero dá coiro. Enfrontarse a un rival con este ritmo é xusto o que o Dépor necesita para decatarse de que en Primeira os erros de bulto paganse caros e a intensidade non se negocia.