O Dépor abre a segunda volta do campionato cunha visita das que marcan. Almería, sábado ás 21.00, terceiro contra quinto, dous puntos de diferenza, cinco meses por diante e unha sensación compartida: aquí xa non hai colchón.
Esquecida a Copa —ou máis ben gardada na memoria polo que significou en orgullo e identidade—, a Liga volve poñer o foco onde doe. O Deportivo chega ao Almería Stadium na súa peor dinámica de resultados do curso, con dous puntos de quince posibles, pero aínda instalado en postos de playoff. Unha desas contradicións que só entende a Segunda División. Todo parece igual… ata que deixa de selo.
Non é un partido máis (aínda que o calendario diga que si)
Quedan 21 xornadas, un mundo, dirase. E é verdade. Pero tamén o é que os duelos directos empezan a pesar máis que nunca. Non só polos puntos, senón polos golaveraxes, polos empates que un día valen ouro e outro saben a derrota.
O Dépor empatou co Almería na ida en Riazor (1-1). Iso significa que o que pase esta noite non se borra mañá. Aquí xa se empeza a escribir letra pequena do final da Liga.
En fronte, un Almería de Rubi que tamén atravesa un momento delicado, con baixas importantes e só unha vitoria nos últimos catro partidos. Pero é precisamente este tipo de equipos, feitos para ascender, os que adoitan reaccionar cando o contexto aperta.
O Almería: moito gol, pouca rede atrás
Os números son claros. O Almería é o segundo equipo máis goleador da categoría, con 40 tantos, só superado polo Racing. Tamén é un dos que máis dispara por partido. Pero ao mesmo tempo, é un dos que máis concede atrás: 30 goles encaixados e só seis porterías a cero.
Rubi ten claros os deberes: máis eficacia arriba e menos concesións atrás. Por iso moveu o mercado.
Chegan Miguel de la Fuente, cedido polo Leganés, e Jon Morcillo, traspasado desde o Albacete. Dous perfís para engadir alternativas ofensivas nun equipo que xa ten nomes propios.
O principal, sen discusión, é Sergio Arribas, pichichi da categoría con 11 goles. A súa zurda explica boa parte dos puntos almerienses. Xunto a el, Embarba, aínda que atravesa unha seca tras un inicio demoledor.
O Dépor e o muro do top 6
Hai un dato que pesa como unha lousa: o Deportivo aínda non lle gañou a ningún dos outros cinco equipos do top 6. Tres empates, dúas derrotas. Tres puntos de quince. A peor media dos seis primeiros.
Non é casualidade. É tendencia. E é o que o Dépor necesita romper se quere algo máis que sobrevivir en zona alta.
Antonio Hidalgo foi claro na previa: “O colchón desapareceu”. Xa non vale mirar a clasificación como coartada. Agora hai que responder cando o rival é do teu tamaño… ou maior.
A cabeza, tan importante como as pernas
O partido de Copa ante o Atlético deixou unha mensaxe clara: cando o Dépor xoga liberado, xoga mellor. Cando a responsabilidade pesa menos, as ideas flúen. O reto de Hidalgo é conseguir esa mesma concentración e valentía cando o marcador conta.
Non é só correr máis. É atreverse, asumir riscos, xogar con personalidade tamén cando o erro custa puntos.
Volve o xefe
Para esta cita, o Dépor recupera a Miguel Loureiro, o xefe da defensa. Descansado, sen Copa, sen sanción. Todo apunta ao seu regreso ao once.
A dúbida está en quen cae. A parella Noubi–Barcia deixou moi boas sensacións ante o Atlético, pero Hidalgo pode optar por sistemas distintos: defensa de cinco máis natural ou unha estrutura máis híbrida, coa opción de Altimira como exterior e Mella axudando por dentro.
Decisións que condicionan non só o once, senón o tipo de partido.
Un Almería ferido… e perigoso
O rival tamén recupera efectivos: Melamed, Pedro Fidel, o regreso de Soko tras a Copa África… e os reforzos que chegan para competir xa.
O Almería é, xunto co Racing, o equipo que mellor rendeu contra rivais directos. Non adoita fallar nestes contextos. Iso di moito do que espera o Dépor.
Un partido para algo máis que sumar
Non é un duelo menor. Nin pola clasificación, nin polo rival, nin polo momento. É un deses partidos que non sentencian nada, pero condicionan todo.
Se o Dépor quere seguir mirando cara arriba con convicción, necesita derrubar este muro. Se non, a Liga seguirá sendo unha carreira longa… pero costa arriba.
Esta noite, en Almería, non se xoga só tres puntos. Xógase empezar a decidir quen quere ser este Dépor cando chegue maio.
E iso, en Koruña, sábeno todos.
UD Almería 2025-26: perfil dun candidato ao ascenso
O UD Almería chega á segunda volta da Liga Hypermotion 2025-26 como un dos equipos máis potentes de Segunda. Está terceiro na táboa, con 36 puntos, só a dous do ascenso directo, e combina unha clara vocación ofensiva con certas dúbidas defensivas, facéndoo un rival incómodo e difícil de prever.
1. Ataque potente e enfoque ofensivo
O Almería é un dos clubes máis goleadores da categoría: É o segundo equipo con máis tantos marcados, con 40 goles ata o momento da primeira volta. Lidera a produción ofensiva en disparos, tanto totales como a portería.
Este perfil ofensivo fai que o seu estilo sexa activo e atrevido: non se esconde, mesmo contra rivais fortes, e sempre busca dominar o xogo no último terzo.
2. As figuras clave do ataque
Sergio Arribas é a gran referencia do Almería esta tempada: É o pichichi do equipo e da categoría, con 11 goles e 6 asistencias en liga. O seu papel non se reduce aos goles: arrastra defensas, xera espazos e tamén crea para os seus compañeiros.
Xunto a el, Adrián Embarba aparece como outro goleador destacado con 9 tantos e 5 asistencias, aínda que está nunha mala racha de cara a portería nas últimas xornadas, o que preocupa ao club e á afección.
Outros nomes que suman dende atrás son Léo Baptistão ou Arnau Puigmal, con goles menos frecuentes pero importantes na rotación ofensiva.
3. Xerarquía e creación de fútbol
O Almería tamén destaca por ter xogadores con capacidade para combinar e xerar ocasións: Arribas e Embarba non só marcan, tamén asisten e deseñan xogadas.
O equipo ten números sólidos de asistencias tamén entre outros perfís creativos, como Puigmal ou Nicolás Melamed.
Isto reflexa que o seu ataque non se basea só en correr cara a portería, senón en construír xogo dende liñas atrasadas e sacar rendementos en posicional ofensivo.
4. Dúbidas defensivas e equilibrio por atopar
A pesar do repertorio ofensivo, o Almería mostra algúns puntos fráxiles na defensa:
Encadrou 30 goles en contra na primeira volta, unha cifra alta para un aspirante ao ascenso. É, ademais, un dos equipos que máis tiros recibe por partido, o que indica que concede espazos e sofre en transicións.
Aínda que o portero Andrés Fernández suma paradas importantes que axudan a compensar ese flanco defensivo, o conxunto andaluz segue tendo que traballar a cohesión atrás para manter aspiracións ata o final.
5. Plantilla loitadora e reforzos invernais
O club andaluz non se conformou no mercado de inverno e reforzou a súa plantilla con fichaxes que poden aportar novas ideas e frescura:
-
Jon Morcillo, extremo contrastado con velocidade e desborde.
-
Outro movemento continuo ten que ver con altas e baixas – como a saída de Lucas Robertone – que mostran un equipo que evoluciona a medida que avanza a tempada.
O Almería 2025-26 é un equipo con:
Ataque poderosísimo, capaz de facer moitos goles.
Xogadores con criterio e talento, especialmente Arribas e Embarba.
Posesión e xogo combinativo como base ofensiva.
Debilidades defensivas, con goles encaixados que lles custan caro.
Capacidade para reforzarse, adaptarse e non vivir só da inercia da primeira volta.
En resumo: se se equilibra atrás sen perder a súa identidade ofensiva, pode ser un candidato firme ao ascenso directo. Se non, seguirá dependendo moito de que os seus líderes arriba decidan os partidos.
Quen son os "perigos" do Almería?
O Almería é un equipo feito a golpe de talonario para subir, e aínda que son irregulares, teñen pólvora de sobra. Sen Suárez, os de Rubi transformouse nun equipo máis coral, menos dependente dun "9" de área e moito máis perigoso na segunda liña. O perigo hoxe non vén dun ariete pesado, vén de xogadores eléctricos que nos van buscar as costuras.
Sergio Arribas: O perigo total
Agora que non está Suárez, Arribas deu o paso adiante definitivo. É o máximo goleador do equipo e o "faro" que ilumina todo o ataque.
 |
| Arribas, el jugador más determinante del Almería. |
Onde nos vai facer dano? Xoga con total liberdade. Móvese pola dereita pero acaba sempre por dentro. Dani Barcia vai ter que saír de zona moitas veces para tapalo, e aí é onde o Dépor pode sufrir se non hai coberturas de Jose Ángel ou Villares.
Móvese moi ben entre liñas. Se o deixamos recibir de costas e virarse, vai filtrar pases que nos poden facer moito dano. É un xogador que en calquera momento inventa unha xogada de "Primeira".
Nico Melamed: O factor desequilibrante
Melamed é o encargado de que o balón circule rápido. Se Arribas é o remate, Nico é o pincel. Se Yeremay é o noso mago, Melamed é o deles. O ex do Espanyol é o encargado de conectar o medio campo co ataque.
O detalle: ten un guante no pé dereito. Ojo ás faltas ao borde da área, porque Melamed pódea meter pola escuadra sen avisar. Villares vai ter que estar enriba del coma unha lapa para que non pense.
 |
| Melamed |
A clave táctica: e o rei do último pase. O Almería busca moito as bandas para que Melamed apareza no balcón da área para o disparo ou o pase filtrado. Ollo coas faltas tácticas, porque ten o punto de mira moi afinado este ano.
Léo Baptistão: O "vello rockeiro"
Con 33 anos, o brasileiro é o que pon a veteranía e o oficio que lle falta aos mozos. Tras a saída de Suárez, recuperou moito protagonismo.
 |
| Baptistao |
O perigo invisible: non necesita tocar moitos balóns para ser decisivo. Sabe gañar as costas dos centrais e, sobre todo, sabe provocar faltas e penaltis. Noubi ten que andar con moito "sentidiño" con el dentro da área, que Baptistão sabe moito latín.
O punto débil: Unha defensa de cristal
Pero non todo é medo, koruño. O Almería ataca moi ben pero defende de pena. Sofren moitísimo nas transicións rápidas. Se o Dépor logra roubar e saír rápido con Yeremay e Mella, podemos facerlle un "roto" á súa defensa.
O seu porteiro, Luís Maximiano, é bo, pero ás veces ten desconexións que temos que aproveitar.
O veredicto de Koruña Rabuña: Hoxe é un partido de paciencia. O Almería vai querer o balón, pero se estamos xuntos e saímos con esa "rabuña" característica, hoxe podemos dar o golpe na mesa definitivo para mirar cara o ascenso.
Como lle debe xogar o Dépor ao Almería: cabeza fría, coitelo afiado
O Dépor arrinca a segunda volta cun partido deses que non admiten disfraces. Visita de altura, rival directo e un contexto que xa non permite mirar a clasificación como anestesia. O Almería é terceiro, ten máis talento ofensivo ca case ninguén na categoría… pero tamén deixa feridas abertas atrás. E aí é onde o Dépor debe meter o dedo.
Non é noite para heroicidades nin para fútbol suicida. Tampouco para agocharse.
Nin atrás do todo nin arriba sen rede
O Almería sente cómodo cando o rival se encerra preto da súa área. Arribas, Embarba ou Robertone viven deses espazos curtos, deses segundos de dúbida. Por iso, o Dépor debería apostar por un bloque medio, compacto, xunto, que lle negue o carril central e obrigue aos andaluces a xogar por fóra.
Non se trata de regalar o balón, pero si de escoller onde e cando defendes. Se o Dépor se mete demasiado atrás, acabará sufrindo. Se vai a presionar arriba sen orde, tamén.
Arribas, si; obsesión, non
Sergio Arribas é o futbolista máis determinante do Almería, iso sábeo todo o mundo. Pero a mellor maneira de anulalo non é poñerlle un can de presa enriba todo o partido, senón reducirlle o espazo e as opcións. Forzalo a baixar a recibir, a xogar de costas e lonxe da área. Aí perde veleno o Almería.
É un traballo colectivo máis ca individual. Se o Dépor está xunto, Arribas terá menos onde aparecer.
Roubar e correr: aí está o ouro
Se hai un punto feble claro no Almería é o que pasa despois de perder o balón. Laterais longos, centrais que sofren se teñen que correr cara atrás e un equipo que se parte con facilidade cando non ataca en estático.
Aquí o Dépor ten que ser vertical sen complexos. Roubar e mirar cara adiante. Buscar banda, atacar espazos, facerlles percorrer metros incómodos. Non fan falta vinte transicións: con dúas ou tres ben executadas, o partido pode cambiar.
As bandas, territorio a explorar
Os extremos do Almería son perigosos en ataque, pero defenden mal. É unha realidade. Se o Dépor consegue cargar xogo polos costados, obrigalos a baixar e a correr cara atrás, empezarán os desaxustes.
Laterais valentes, extremos solidarios pero con liberdade para saír disparados. O partido pode romperse aí.
Ritmo elixido, non imposto
Non convén que o encontro se converta nun correcalles permanente. O Almería ten máis pólvora. Pero tampouco interesa un partido morto. O Dépor debe alternar pausas con aceleracións, incomodalos, sacarlles o control do tempo do partido.
Cando o Almería non domina o ritmo, aparecen as fendas.
E atención ao balón parado
Nun partido tan igualado, os detalles mandan. O Almería encaxa goles evitables a balón parado e o Dépor necesita explotar ese recurso. Un córner, unha falta lateral, un segundo balón… pode estar aí a diferenza.
Iso si, coidado tamén atrás: Arribas e Embarba teñen golpeo e non perdoan concesións.
En resumo
O Dépor debería buscar un partido:
Ordenado pero valente
Compacto pero vertical
Paciente, pero con coitelo
Se o encontro se volve tenso, controlado e con poucas concesións, o Dépor ten moito que dicir.
Se se transforma nun intercambio sen rede, o Almería xogará coa vantaxe.
Esta noite non vai de facer ruído. Vai de saber onde meter o pé. E iso, cando o Dépor o entende, adoita dar resultados.
Almería–Dépor: pronóstico e posibles claves do resultado
O partido que se disputa este sábado ás 21.00 no UD Almería Stadium é moito máis que outros puntos na táboa: é un dos encontros máis significativos da segunda volta, entre dous equipos que aspiran a algo máis que a permanencia. Un contexto no que as casas de apostas outorgan algo de favoritismo ao Almería, pero deixan aberta a porta a moitas posibilidades.
O favorito (pola estatística)
Nas cuotas publicadas polos axentes de apostas:
A vitoria do Almería aparece como a opción máis probable, con cuotas arredor de 1.95-2.10, por riba de empate (~3.50) e do triunfo visitante (~3.75).
Isto reflicte que, segundo a tendencia de mercado, Almería parte como lixeiramente favorito, especialmente diante da súa afección e no seu estadio, onde acumulou máis puntos e resultados positivos.
O historial recente di que...
Os dous equipos chegaron ao choque da primeira volta cun empate en Riazor (1-1), mostrando que cando se ven as caras non hai dominador absoluto. Ao longo da historia, Almería leva máis vitórias, pero tamén hai moitos empates e o Deportivo tamén gañou en ocasións previas.
Estatísticas destacadas:
Nos últimos 21 partidos directos, Almería gañou 9, o Dépor 4 e houbo 8 empates.
Esa tendencia equilibrada explica por que as apostas tamén deixan espazo para a igualdade no marcador.
Tendencia de goles e argumentos de mercado
Varios sistemas de predición sinalan que a opción de que ambos equipos marquen é plausible, dados os estilos de xogo: Almería é un equipo con moito poder ofensivo, pero que tamén concede, e o Dépor ten capacidade para atacar, aínda que seña irregular.
Tamén hai sinais de que o partido pode ter varios goles, ben polo dinamismo ofensivo de Almería (que xeralmente marca e recibe goles), ben pola tendencia do Deportivo a participar en encontros con humor ofensivo.
Valoración global
O escenario que dibuxan as odds e as estatísticas é o seguinte:
Almería entra no partido como favorito polo seu rendemento en casa e pola súa mellor posición na táboa.
O empate non é descartable, especialmente tendo en conta o partido de ida e as dificultades históricas do Dépor fronte a rivais de igual ou maior calibre.
O Deportivo pode marcar e non é improbable ver goles de ambos bandos: eles teñen traxectoria para facelo, aínda que tamén teñen problemas defensivos que paga a pena explotar.
Estatísticas e casas de apostas coinciden en que non será un partido aburrido nin decisivo nun único sentido: hai posibilidades reais tanto de triunfo local como de empate, e mesmo de que o Deportivo roube puntos se logra controlar as fases claves.
Todo invita a pensar nun partido moi igualado e con marxe mínima entre ambos. O Almería parte cun lixeiro favoritismo, sobre todo polo factor campo e pola súa capacidade ofensiva, pero non chega nin moito menos nun momento de superioridade clara. Concede atrás, vive de partidos axustados e sofre cando o rival lle discute o ritmo.
O Dépor, pola súa parte, adoita competir mellor cando o escenario é grande e a esixencia máxima. Fóra de Riazor non se descompón con facilidade e ten argumentos para facer dano, especialmente se consegue roubar e correr. Non é un equipo fiable para arrasar, pero si para estar no partido ata o final.
Con estes ingredientes, o resultado que mellor encaixa co contexto, cos precedentes recentes e co que suxiren as casas de apostas é un empate con goles. Un 1-1 que reflicta un encontro tenso, trabado por momentos e decidido en accións puntuais. Non sería estraño que o Almería marque, pero tampouco que o Dépor responda e aguante.
Se o encontro se resolve por un detalle, o 2-1 local aparece como alternativa máis probable. A vitoria deportivista existe como escenario, pero necesitaría máxima eficacia e concentración ata o último minuto.
En resumo, todo apunta a un partido sen grandes diferenzas, no que sumar xa sería un botín valioso e no que perder tamén dependería máis dun erro ca dunha superioridade clara do rival.
O equipo arbitral: experiencia no VAR e perfil discreto no campo
O Almería–Dépor tamén se xogará co pito e cos ollos postos nas pantallas. O colexiado principal será Miguel González Díaz, acompañado nas bandas por Daniel Novoa Hernández e Ricardo Landrove Lago, con Fernando Bueno Prieto como cuarto oficial. No VAR aparece un nome que non pasa desapercibido: Carlos del Cerro Grande, un dos árbitros máis experimentados do fútbol estatal, asistido por Luis Mario Milla Alvendiz.
Miguel González Díaz, un perfil pouco protagonista
González Díaz é un árbitro de perfil baixo, deses que adoitan deixar xogar e que non buscan protagonismo excesivo. Non é dos que rompen os partidos con tarxetas temperás, aínda que si tende a marcar moito o listón das faltas dende o inicio: se deixa contacto nos primeiros minutos, mantén ese criterio; se pita todo, o partido pode volverse trabado.
Para o Dépor, iso pode ser unha arma de dobre fío. Se o listón é alto, beneficia a un equipo que queira competir, morder e vivir do ritmo. Se baixa rápido, pode penalizar a intensidade defensiva.
As bandas e o cuarto oficial
Daniel Novoa Hernández e Ricardo Landrove Lago forman unha parella de asistentes sen excesivo ruído mediático, algo que adoita ser boa sinal. Non son habituais as polémicas graves arredor deles, aínda que, como en todos os partidos axustados, as decisións de fóra de xogo en transicións rápidas poden ser clave.
Fernando Bueno Prieto, como cuarto oficial, é un árbitro acostumado á xestión de bancos e protestas. Importante nun duelo tenso, con dous adestradores moi implicados.
Del Cerro Grande no VAR: ollo a iso
O dato máis relevante está na sala VOR. Carlos del Cerro Grande é sinónimo de criterio estrito co VAR. Intervén cando considera que hai erro claro, pero cando o fai, adoita ser para corrixir. Non lle treme a man nin coas mans na área nin cos penaltis por accións defensivas mal medidas.
Iso significa dúas cousas:
Que as áreas estarán baixo lupa constante.
Que calquera erro defensivo pode acabar revisado, mesmo se no campo pasa desapercibido.
Luis Mario Milla Alvendiz, como asistente VAR, completa un equipo tecnicamente sólido.
Conclusión
Non parece un equipo arbitral destinado ao caos, pero tampouco á permisividade absoluta. Todo dependerá do ton que marque González Díaz nos primeiros minutos. Se o partido entra nunha dinámica de contacto continuo, o Dépor pode sentirse cómodo. Se o árbitro decide cortar de raíz, haberá que xogar con máis cabeza ca pernas.
E co VAR que hai, unha cousa está clara: nas áreas, mellor non regalar nada.
Onde ver o partido na televisión?
LaLiga TV Hypermotion: é a canle oficial da categoría. Podes atopala en operadores como Movistar Plus+ (dial 56), Orange TV, Vodafone TV, Telecable ou R.
Movistar Plus+ (Dial 7): sendo o partidazo que é, Movistar tamén adoita metelo na súa canle principal para os seus clientes.
Opcións en Streaming (para ver no móbil ou tablet)
Se hoxe che tocou estar fóra da casa, tes todas estas plataformas que emiten a Segunda División:
Amazon Prime Video: a través da súa canle específica de LaLiga Hypermotion.
DAZN: teñen os dereitos de toda a competición.
GolStadium e Finetwork: outras opcións dixitais para non perder detalle.
A radio: O son de sempre
Se es dos que lle gusta o "pinganillo" mentres ves a imaxe (ou se estás conducindo), non fallan os de sempre:
Radio Galega (Galicia en Goles): para vivir a emoción en galego e con ese estilo noso.
Radio Coruña (Cadena SER): coa narración dos que mellor coñecen o que pasa en Riazor e arredores.
Resumo para despistados:
Hora: 21:00 h.
Onde: Estadio Power Horse (Almería).
Canle: LaLiga TV Hypermotion.
No hay comentarios:
Publicar un comentario
Tú Koruño o simpatizante de Koruña City cuál es tu opinión???