Hai partidos que valen tres puntos. E hai partidos que pesan máis ca iso. O que afronta o Deportivo este sábado en Riazor ante a SD Eibar pertence claramente á segunda categoría. Non só porque a clasificación aperta e a zona de ascenso directo se afastou ata os catro puntos, senón porque o equipo de Antonio Hidalgo necesita convencer. Convencer ao seu estadio. Convencerse a si mesmo. E demostrar que o golpe de Castalia foi unha caída, non unha tendencia.
O conxunto herculino recibe as 16:15 h ao peor visitante da categoría coa obriga de recuperar o gol e a solvencia defensiva. Sen Quagliata e con Yeremay entre algodóns, Hidalgo busca a fórmula para non perder o rastro do ascenso directo.
O fútbol, como o tempo en Koruña, é cambiante. Hai unha semana o Dépor miraba de reollo o liderato; hoxe, tras a derrota ante o Castellón, a zona de ascenso directo vese a catro puntos e a afección empeza a arquear as cellas. O partido contra o Eibar preséntase como o "antidoto" perfecto ou como unha nova dor de cabeza nunha tempada de dentes de serra.
O Dépor, cuarto clasificado, xa pasou o seu particular Tourmalet ante os tres primeiros. Agora toca pedalear con decisión. A visita do Eibar, sen ningunha vitoria lonxe de Ipurua, semella unha oportunidade ideal. Pero tamén un espello perigoso.
1. Obriga de gañar… e de gustar
En Riazor non abonda con sumar. O equipo alterna picos altos con desconexións preocupantes, ás veces dentro do mesmo partido. Esa irregularidade xerou certo escepticismo na bancada. Antonio Hidalgo pediu unión. O vestiario fala de calma e de tempo por diante. Pero o fútbol non entende de discursos: entende de áreas.
O Dépor necesita ritmo, constancia e colmillo. E necesita, sobre todo, estabilidade emocional. En Castalia, tras o 2-0, o equipo acelerouse en exceso. Quixo facer demasiado en pouco tempo. Ese nerviosismo é o que debe corrixir se quere dar un paso real cara ao ascenso.
2. A esquerda, un crebacabezas sen Quagliata
A sanción de Giacomo Quagliata abre unha fenda importante no carril zurdo. O italiano non é só un lateral: é profundidade, amplitude e equilibrio para que Yeremay poida voar libre cara dentro. Era o socio perfecto de Yeremay, o que lle gardaba as costas e lle abría o campo. Sen el, Antonio Hidalgo ten dúas opcións que cambian a cara do equipo:
 |
| Puede ser la hora de Escudero. |
A veteranía de Sergio Escudero: máis control e seguridade na saída, pero menos pernas para chegar á liña de fondo.
A electricidade de David Mella: Hidalgo podería colocar ao de Espasande de carrilero, gañando unha "bala" polo perfil zurdo pero perdendo algo de equilibrio defensivo. Non se descarta que xoguen os dous se o técnico quere blindar a banda.
3. Riki, o metrónomo que debe ordenar o latexo
A titularidade de Riki Rodríguez en Castalia foi unha das poucas notas positivas. O asturiano dá pausa, xira o xogo, ofrece apoio continuo e equilibra as pulsacións dun equipo que ás veces latexa sen control.
Ante un Eibar que presiona alto (5,4 posesións recuperadas de media no último terzo) e que vive de roubar e centrar, a saída limpa será fundamental. O Dépor mellorou cando achegou a Mario Soriano á base da xogada. Repetir esa fórmula pode ser clave.
Villares ou José Ángel acompañarán na sala de máquinas. A elección marcará o ton: máis músculo ou máis control.
4. O exame antiestrés: centros e presión armera
A SD Eibar de Beñat San José é un caso digno de estudo psicolóxico. En Ipurua son o "City" de Guipúscoa (o mellor local da liga), pero fóra de casa son, literalmente, o peor visitante. Aínda non gañaron lonxe do seu taller.
O Eibar é un equipo directo, agresivo e disciplinado. Cuarto en centros por partido (16,5) e segundo en centros precisos. Xera máis duelos aéreos ca ninguén. E arriba conta con pezas perigosas como Martón ou Bautista.
O recordo da ida en Ipurua é claro: 17 remates encaixados nunha segunda parte asfixiante.
A liña defensiva formada por Altimira, Noubi e Loureiro terá que:
-
Defender centros laterais con autoridade.
-
Evitar segundas xogadas.
-
Manter concentración en bloque medio.
-
Non permitir roubos en saída.
Con Lucas Noubi consolidado como xerarca na área, o equipo mellorou na protección do punto de penalti. Pero o Eibar medirá esa evolución e coidado con sus mellores catacterísticas:
A presión alta: son os reis de roubar o balón preto da área rival. Se o Dépor intenta saír xogando "bonito" de máis, o susto está garantido.
O regreso de Peru: o ex-herculino Peru Nolaskoain volve tras sanción. Xa sabemos que a "lei do ex" nesta cidade cúmprese máis que a lei de gravidade.
Ballas sensibles: non veñen nin Arbilla nin Olaetxea. Se o Dépor sabe aproveitar o desorde na zaga armera, os tres puntos quedan na casa.
5. O dilema do ‘9’: área ou asociación
O debate arriba segue aberto.
O dato asusta: Zakaria Eddahchouri non marca dende novembro. O neerlandés ten o mono de traballo posto, pero a pólvora está máis mollada que un paraugas en pleno temporal. Hidalgo deféndeo polo seu traballo na presión, pero en Riazor os goles son os que pagan as facturas.
Pola contra, os números de Samuele Mulattieri son para facerlle un monumento: o italiano é un auténtico talismán. Oito titularidades: cero derrotas. Asóciase mellor, limpa o xogo e parece que o equipo flúe máis cando el está en punta. Se o fútbol fose matemáticas, Mulattieri sería titular hoxe, mañá e o martes na inauguración do museo.
Stoichkov é terceira vía.
Hidalgo recoñece que o equipo precisa “meter máis xente na área”. O problema non é só quen remata, senón cantos chegan a rematar. O promedio goleador baixou (nove tantos nas últimas dez xornadas). A ansiedade tamén xoga.
6. O factor visitante: un Eibar de dous rostros
O equipo de Beñat San José é o mellor local da categoría. Pero o peor visitante. Cinco empates e cero vitorias fóra.
Fóra de Ipurua:
-
A presión perde coordinación.
-
O bloque afúndese máis.
-
Cede iniciativa.
En Riazor intentará manter identidade, pero os números son teimosos. O Dépor debe obrigalos a sentirse incómodos lonxe do seu taller.
7. A presión tamén se abraza
Antonio Hidalgo foi claro: “Non poderiamos estar nun sitio mellor en España”. Dirixir ao Deportivo implica asumir dimensión, historia e esixencia.
Este encontro é unha proba de carácter:
-
Para demostrar que o golpe de Castalia non deixou cicatriz.
-
Para reducir distancias co liderado.
-
Para reforzar a confianza de cara ao tramo final.
-
Para que Riazor volva empurrar con convicción.
8. Na antesala do novo Museo
Non podemos esquecer que este partido é o prólogo dunha semana grande. O martes inaugúrase o Dépor Museo & Tour coa presenza de Escotet. O club quere que o 2026 sexa o ano do "rexurdimento patrimonial".
Pero sexamos realistas: de nada serve ter un museo de tres salas marabillosas con pantallas LED e as Copas do Rei brillando se o primeiro equipo non carbura. O deportivismo quere ver as xoias do pasado, si, pero o que de verdade desexa é que o presente non sexa un camiño de espiñas cara ao play-off de ascenso.
El Eibar espera gañar en Riazor despois de 35 anos
Dende o histórico ascenso co "Bruxo de Arteixo", os vascos marchan de Riazor cunha man diante e outra detrás. Repasamos as facturas pendentes antes do duelo de hoxe.
Nos precedentes en Riazor ante o Eibar, balance positivo: seis vitorias herculinas en dez encontros.
Se o Eibar pensa que hoxe vai romper a súa mala racha a domicilio, é que non mirou o calendario... nin a historia. Gañar en Koruña estílleselle resistindo tanto como o sol nestes últimos 42 días de diluvio. Para atopar a última vitoria guipuscoana en Riazor hai que viaxar a 1991, cando un 2-3 fixo tremer o ascenso de Arsenio Iglesias (aínda que Fran, con dous goles, intentou evitalo).
Dende aquela, o Eibar en Riazor é como un 'Therian' nunha festa de disfraces: moito ruído pero ninguén o ve. Aquí tes a folla de servizos de Riazor:
2014: O "show" de Jota e o ascenso da man
Un empate a uns que sabía a Primeira. O Dépor de Fernando Vázquez e o Eibar pelexaban polo liderato. Marcou Ifrán, pero un tal Jota Peleteiro (cedido polo Celta, para máis inri) empatou e foise celebralo diante da grada de Riazor. Casi arde o estadio do enfado, pero ao final, os dous acabaron subindo directamente. Iso si, o título de campión levárono eles, cousas que pasan.
2015 e 2016: a era de Lucas Pérez e o "sono" de Víctor
En Primeira, o Dépor pasou o rodillo. Primeiro cun 2-0 (goles de Lucas e Cavaleiro) o día que debutaba un Celso Borges que acababa de baixar do avión. Ao ano seguinte, outro 2-0 con Lucas e Arribas. Naquel entón, con Víctor Sánchez del Amo, pensabamos que iamos ir á Champions... e logo estivemos tres meses sen gañar nin ao parchís. Ser do Dépor é un deporte de risco.
2017: Garitano contra o seu pasado
O adestrador que subiu ao Eibar de Segunda B a Primeira debutou no banco do Dépor precisamente contra eles. Remontamos cun gol de Mosquera (o primeiro de blanquiazul) e outro de Lucas Pérez. Salvamos a categoría polos pelos aquel ano, máis por demérito de outros que por acerto propio, pero a vitoria contra os armeiros non nola quitou ninguén.
2018: as bágoas de Koval e o silencio de Seedorf
Un dos capítulos máis bizarros. Un Dépor seco de goles baixo o mando de Clarence Seedorf recibiu ao Eibar. Empatamos (1-1) grazas a un gol en propia porta do porteiro Dmitrovic. Pero o que todos lembramos son as bágoas do porteiro ucraíno Koval, que se estreaba en Riazor, foi expulsado e marchou chorando mentres a afección brindaba unha pitada monumental. Aquilo si que foi un experimento social e non o de Méndez Núñez, todavía hoxe moitos recordan aquela xogada tan absurda da expulsión de Koval.
2024: O dereitazo do "Joker"
A última vez que se viron as caras en Riazor, o protagonista foi Mario Soriano. O mediapunta, que viña de estar cedido precisamente no Eibar, aplicou a "lei do ex" cun golazo pola escuadra. Foi o bautismo de lume de Óscar Gilsanz en casa e o día que Helton decidiu que por alí non pasaba nin o aire.
O Eibar é o mellor local da liga pero o peor visitante. Se hoxe gañan na Coruña, será a primeira vez en 35 anos. Como diría un vello socio en Riazor: "Se non gañamos hoxe despois de 42 días de chuvia e sen 'Therians' que nos distraian, é para facelo mirar".
Hoxe agardamos que Soriano repita a xogada e que o Eibar siga sentindo esa "mordida" koruñesa que os deixa secos dende os tempos de Arsenio. E se Sánchez quere falar de igualdade, que veña ver como o Dépor trata por igual a todos os visitantes: deixándoos sen puntos dende 1991.
Un por un do rival: un SD Eibar condicionado, pero recoñecible
O Eibar chega a Riazor sen coñecer a vitoria lonxe de Ipurua, pero sostido por unha das defensas máis fiables da categoría. Dúas baixas sensibles —Arbilla atrás e Olaetxea na medular, ambos por sanción— condicionan o seu once, aínda que non alteran a identidade dun equipo sólido, competitivo e con oficio. Este é o seu un por un.
13. Jonmi Magunagoitia (25 anos)
O gardián armero. Titular indiscutible e único xogador que o disputou todo esta tempada: 26 partidos, 2.340 minutos, 28 goles encaixados e nove porterías a cero. Seguro por alto, áxil baixo paus e con paradas decisivas que explican por que o Eibar é dos menos goleados. Renovado ata 2027, é un dos piares do proxecto.
 |
| Magunagoitia |
2. Sergio Cubero (26 anos)
Lateral dereito de perfil físico e defensivo. 20 partidos (18 como titular) e un gol. Superou un tramo complicado por lesións —incluída unha fractura facial— e encadea cinco xornadas seguidas no once. Non destaca pola saída de balón, pero si pola fortaleza nos duelos e a contundencia atrás.
8. Peru Nolaskoain (27 anos)
Volta tras cumprir ciclo de amarelas. 18 partidos (16 titularidades) e 1.464 minutos. Pivote reconvertido en central cando o equipo o precisou. Ordena, compite e gaña duelos. As lesións freárono noutros cursos, pero cando está dispoñible é estrutural no equilibrio armero.
 |
| Peru Nolaskoain |
21. Marcos Moreno (24 anos)
O central máis estable do curso. 24 titularidades e 1.977 minutos. Duro no choque, dominante no xogo aéreo e con boa precisión na saída. Aporta agresividade e intensidade á zaga.
 |
| Marcos Moreno |
22. Álvaro Rodríguez (31 anos)
Polivalente e con chegada. Ante a baixa de Arbilla pode ocupar o lateral esquerdo. 21 participacións (7 titularidades) e tres goles, incluído o tanto da vitoria no 94’ ante o Racing. Ten vocación ofensiva e capacidade para sorprender desde segunda liña.
6. Sergio Álvarez (34 anos)
Veteranía e oficio no centro do campo. 19 titularidades e 1.707 minutos. Ordena, corrixe e dá continuidade ao xogo. É o faro táctico do equipo, aínda que esta xornada botará en falta a súa parella habitual.
 |
| Sergio Álvárez |
5. Javi Martínez (26 anos)
Postúlase para suplir a Olaetxea. Interior con chegada: 21 partidos, aínda que só tres como titular, e 591 minutos. Marcou no triunfo ante o Andorra. Traballador e dinámico, pode achegar percorrido e chegada desde segunda liña.
17. José Corpas (34 anos)
Un dos diferenciais. 24 titularidades e máis de 2.000 minutos. Tres goles e dúas asistencias. Desborde, experiencia e liderado desde a dereita. Ademais, é unha peza clave a balón parado. Se o Eibar fai dano, adoita pasar polas súas botas.
 |
| Corpas |
16. Ander Madariaga (23 anos)
Unha das sorpresas do curso. Once partidos (nove titularidades), dous goles. Comezou lesionado e foi gañando peso ata asentarse. Creativo, con bo golpeo e intelixente para aparecer entre liñas. Pode actuar de mediapunta ou interior.
10. Jon Guruzeta (25 anos)
Segunda tempada en Ipurua e momento de madurez. 20 titularidades, 1.609 minutos e dúas asistencias. Aínda non marcou, a súa conta pendente. Destaca na elaboración: recibe, combina e filtra. Móvese tanto por dentro como partindo da banda.
20. Javier Martón (26 anos)
Sete goles en 23 partidos, moitos deles saíndo desde o banco. Mobilidade, desmarque e velocidade para atacar espazos. Alterna con Bautista, pero o seu tanto na última xornada dálle vantaxe para ser titular en Riazor. Traballa sen balón e é perigoso nos metros finais.
 |
| Javier Martón |
Radiografía final
Sen Arbilla nin Olaetxea, o Eibar perde liderado e automatismos. Pero mantén a súa esencia: orde defensiva, intensidade competitiva e talento nos tres cuartos. Non gañou fóra da casa, é certo. Mais segue sendo un bloque recoñecible, difícil de dobrar e capaz de decidir nun detalle.
Riazor terá diante un rival condicionado, si. Pero tamén perfectamente identificable. E iso, ás veces, faino aínda máis perigoso.
A fe contra o algoritmo: o Dépor é favorito, pero os apostantes cheiran o empate
As casas de apostas danlle ao Dépor un 45% de probabilidades de vitoria, confiando en que o Eibar siga sendo un "michiño" fóra de Ipurua. Porén, o mercado do "Under 2.5" manda: ninguén agarda un festival de goles en Riazor.
1. ¿Que din as cotas? (Spoiler: O Dépor manda)
As principais casas de apostas teñen claro que, sobre o papel, os tres puntos quedan na Coruña. A vitoria do RC Deportivo págase ao redor de 2.05 - 2.10. Traducido ao galego: se apostas 10 euros, lévaste 21.
Pola súa banda, o Eibar chega cunha cota de 3.70 a 3.80. Os apostantes saben que os armeros fóra de casa teñen menos perigo que un nubrado sen paraugas, e por iso ven a vitoria visitante como unha sorpresa considerable.
2. O "Empate" e o medo ao 0-0
O X (empate) cotízase a 3.30. Despois de ver que o Eibar é o rei dos empates fóra de casa (cinco leva xa) e que o Dépor ven dun tropezo, moitos "vellos lobos" das apostas están poñendo os seus cartos aquí. En Koruña Rabuña xa o dixemos: se non aparece o gol cedo, o empate pode pesar como unha lousa.
3. ¿Haberá moitos goles? "Under 2.5" é a relixión
Se buscas un 4-3, mellor vaite a xogar ao FIFA. O mercado está convencido de que veremos un partido pechado:
O "Menos de 2.5 goles" págase moi baixo (1.70 - 1.75), o que significa que o resultado máis probable para os expertos é un 1-0, 0-1 ou o clásico 1-1.
A "Lei do Ex" de Mario Soriano ou Stoichkov tamén cotiza: moitos apostantes están buscando o gol de calquera dos dous como "fun fact" da tarde.
4. O factor "Orellana Cid" (A variable que non miden as máquinas)
O que as casas de apostas non meten na cocteleira é que nos pita Orellana Cid. Se soubesen que o Dépor perdeu o 100% dos partidos con este árbitro, igual a cota da vitoria herculina subía ata o infinito.
O contexto arbitral e os precedentes
Se o Eibar chega sen gañar fóra, o árbitro Manuel Jesús Orellana Cid chega cun currículo aínda máis impecable: catro partidos pitados ao Dépor, catro derrotas blanquiazuis. ¿Será hoxe o día en que rompa a maldición ou estamos ante outro "experimento social" do comité?
 |
| Manuel Jesús Orellana Cid |
Se ves a Orellana Cid pola rúa Real, mellor cambia de cera ou toca madeira. O colexiado sevillano converteuse nunha especie de "bestia negra" para o deportivismo. Os datos non minten e en Koruña Rabuña encántanos a aritmética do desastre:
Rexistro histórico: pitou ao Dépor en catro ocasións. O resultado? Cero puntos de doce posibles.
O trauma recente: este mesmo curso xa estivo en Riazor no 1-3 contra o Castellón. Aquel día, a sensación de que o partido se lle escapaba das mans foi tan clara como que na Coruña hoxe non ía haber 'Therians' na fonte.
O estilo: ten tendencia a deixar xogar, pero os seus erros sempre parecen caer do lado do que non viste de raias azuis e brancas.
2. O "Ollo que todo o ve" (dende as pantallas): Luis Mario Milla Alvéndiz
No VAR estará un vello coñecido da categoría, Luis Mario Milla Alvéndiz. Milla é un veterano que sabe o que é a presión de Riazor.
O perigo: o VAR este ano está a ser máis caprichoso que a predición do tempo da Aemet. Como hoxe decida tirar as liñas co mesmo criterio que os adolescentes corean insultos a Sánchez, podemos prepararnos para o peor. Agardamos que Manuel Ángel Pérez Hernández (o AVAR) teña as lentes ben limpas por se hai que revisar algún posible penalti a Yeremay.
3. A Garda Pretoriana: Ramos Cinos e Sarmiento Millet
Nas bandas teremos a Ángel Ramos Cinos e José Manuel Sarmiento Millet. A súa misión hoxe será titánica: distinguir se o que corre pola banda é David Mella ou un camaleón 'Therian' que se infiltrou no partido. Cunha presión alta como a do Eibar, os fóra de xogo van ser milimétricos.
Pola súa banda, o cuarto oficial, Gonzalo González Páez, terá que aguantar a Antonio Hidalgo na área técnica. Tras a derrota en Castalia, o técnico catalán estará máis eléctrico que un enchufe nunha poza, e González Páez vai necesitar moita man esquerda para que o míster non acabe vendo o partido coas científicas no bar Árnica.
Hoxe Riazor enfróntase a un dobre reto. O Eibar é un "michiño" fóra de casa, si, pero Orellana Cid é o "león" que sempre acaba comendo ao Dépor. Se o conxunto herculino é capaz de gañar con este árbitro no campo, entón xa podemos dicir que o ascenso directo está un pouquiño máis preto.
"Se Orellana Cid pita un penalti a favor do Dépor, prometo que me disfrazo de lobo e vou ouvear á Torre", comentaba un seareiro mentres mercaba a bufanda.
Gemini ha dicho
Fútbol sobre lama: O Dépor contra o Eibar e contra a "herdanza" de Noé
Despois de seis semanas de chuvia ininterrompida, o sol asoma por fin en Riazor para o Deportivo-Eibar. Pero non nos enganemos: o ceo dá unha tregua, pero o céspede ten memoria. Analizamos como os 42 días de "mordida" celeste van xogar hoxe de lateral dereito.
1. O "milagre" dos 14 graos
Hoxe, o coruñés que saíu á rúa sen paraugas fíxoo con medo, como o que vai roubar pexegos, pero a realidade é teimuda: 14°C, ceos despexados e apenas un 10% de probabilidade de chuvia. Tras o récord de 42 días de "eterno inverno", Riazor vai presentar hoxe un aspecto de postal... se non miras cara abaixo.
Ese vento do noroeste de 5 mph (unha brisa en galego) non debería mover as redes, pero si que vai axudar a que a humidade non se nos meta nos ósos aos que estamos na bancada.
2. O céspede: Unha esponxa de 7.000 metros cadrados
Aínda que hoxe brille o sol, o terreo de xogo de Riazor non esquece. Despois de recibir máis auga que o depósito de Cecebre, o campo vai estar pesado e "fofo". Isto ten varias consecuencias para o xogo de hoxe:
Pernas de chumbo: o esforzo físico multiplícase. Xogadores explosivos como Mella ou Yeremay poden notar o cansazo moito antes. O campo "chupa" a enerxía en cada arrancada.
A ruleta rusa dos esvaróns: unha cousa é o céspede seco e outra o que hai debaixo. Veremos moitos tacos altos e máis dun susto nas saídas de balón desde atrás. Orellana Cid, o noso árbitro "gafe", terá que estar atento porque calquera entrada a destempo por culpa dun esvarón pode acabar en vermello.
Balón "traidor": nas zonas de máis castigo (as áreas e o centro do campo), o balón pode facer cousas raras. Ou corre de máis pola auga acumulada nas raíces, ou se queda cravado como se fose de pedra.
3. O "Factor Morriña" (de sol) na bancada
Climaticamente, o deportivismo está hoxe de "subidón". A xente vai baixar ao estadio con outra cara. Despois de que a quedada 'Therian' de onte resultara ser un bulo e de que as científicas nos explicaran a vida das sardinas no bar, o corpo pide fútbol sen chubasqueiro.
Esa enerxía positiva na bancada é clave. Se o Dépor logra que o balón circule rápido a pesar de que o campo estea pesado, o público vai empurrar como nunca. A necesidade de vitoria tras o tropezo en Castalia súmase ás ganas de celebrar que por fin podemos ver un partido sen acabar empapados.
4. ¿Beneficia ao Eibar ou ao Dépor?
O Eibar é un equipo que aperta moito arriba. Un campo pesado pode dificultar a saída de balón do Dépor, favorecendo os roubos do equipo armero. Porén, o equipo de Antonio Hidalgo ten xogadores de máis calidade técnica que, se saben ler onde está o campo máis perigoso, poden aproveitar a velocidade do balón no céspede húmido para desbordar.
O Resumo Meteorolóxico-Deportivo:
Estado do ceo: Ceos nubrados, 14 graos. O clima perfecto para o fútbol.
Estado do céspede: Unha esponxa perigosa. O partido vai ser un test de resistencia.
Risco de "chuvia de goles": Segundo as apostas, baixo. Segundo as ganas da afección, máximo.
Guía para non perder o Dépor-Eibar: Onde ver e escoitar o duelo de Riazor
Hoxe ás 16:15 h, A Coruña detense. Se non puideches conseguir entrada ou o campo pesado de Noé che dá pereza, estas son as túas opcións para seguir o partido en directo.
Redacción Koruña Rabuña | 21 feb 2026
Na Televisión: ¿En aberto ou de pago?
Hoxe non hai escusa. O partido está en case todas as pantallas:
En Aberto (Gratis): A TVG (Televisión de Galicia) retransmite o encontro para toda a comunidade. É a opción ideal se queres a narración con "sentidiño".
Plataformas de Pago: * LaLiga TV Hypermotion: O canal oficial da categoría (dispoñible en Movistar Plus+, Orange, Vodafone, R e Amazon Prime Video).
DAZN: Tamén ofrece o sinal en directo para os seus subscritores.
Gol Play: O canal deportivo tamén ten hoxe cita en Riazor.
Na Radio: Onde o fútbol ten alma
Se es dos clásicos que prefiren o "chup-chup" da radio e a emoción dos narradores locais, tes onde elixir:
Radio Galega: Con Galicia en Goles conectando con todos os campos.
Radio Coruña (Cadena SER): Co seu Coruña Deportiva. Imprescindible para escoitar o ambiente a pé de campo.
Radio Marca Coruña: Con toda a previa e o post-partido máis intenso.
Cope Coruña: Outra opción clásica para non perder detalle.
Online e Webs: O minuto a minuto
Se hoxe che toca "facer o animal" traballando ou non tes unha tele preto:
Apps Oficiais: Podes velo a través das apps de DAZN, Movistar+ ou a plataforma GolStadium.
Webs: Os principais diarios deportivos galegos e nacionais (como Dxtcampeón ou Riazor.org) farán o seu minuto a minuto detallado.
YouTube: Algúns canais como CayoTV ou os directos de reaccións de varios streamers deportivistas adoitan dar o sinal de audio e comentarios.
Lembrete de Koruña Rabuña:
O partido empeza ás 16:15 h, pero a previa na radio adoita empezar unha hora antes. Se vas usar a web ou o móbil para velo, asegúrate de ter boa conexión, non vaia ser que o Dépor marque mentres ti estás vendo a roda de carga.
¿Xa tes as patacas e a bebida preparada ou es dos que prefire escoitalo pola radio mentres "cotilleas" se hoxe si aparecen os Therians?
No hay comentarios:
Publicar un comentario
Tú Koruño o simpatizante de Koruña City cuál es tu opinión???