Mentres cambian escudos e bandeiras... se esquecen os problemas de Koruña e o Dépor ?

 Hai épocas nas que unha cidade debate sobre como atraer empresas, mellorar o transporte, conservar o seu patrimonio, construír vivenda ou facer máis agradable a vida dos seus veciños. E logo está a Koruña de 2026, onde parece que as grandes discusións públicas xirarán arredor de escudos e bandeiras.

Nun intervalo de apenas uns días atopámonos con dúas polémicas que monopolizaron titulares: o Real Club Deportivo eliminou a "L" de "La Coruña" do seu escudo tras unha votación entre os socios, e a alcaldesa Inés Rey abriu un debate para recuperar unha suposta bandeira propia da cidade.

Dous asuntos cargados de simbolismo, pero que deixan unha pregunta inevitable: é realmente isto o que máis preocupa aos koruñeses? Que beneficio ten estos cambios polémicos?

O Deportivo debería falar máis no campo ca nos despachos

O Deportivo é moito máis ca un club de fútbol. É unha parte da historia sentimental de Koruña. Xeracións enteiras aprenderon a querer estas cores moito antes de coñecer debates sobre toponimia, identidade institucional ou campañas de comunicación.

A modificación do escudo chega despois de que os socios aprobasen maioritariamente adaptar o nome oficial ao topónimo administrativo da cidade. É unha decisión perfectamente lexítima dentro dunha entidade privada. Os socios votaron e a maioría decidiu.

Ata aquí, pouco que discutir. O problema chegou despois. Porque unha cuestión que podería terse resolto con absoluta normalidade converteuse rapidamente nun campo de batalla ideolóxico.

Nas redes sociais apareceron descalificacións de todo tipo. Aos que preferían conservar a denominación tradicional acusóuselles de pouco menos que reaccionarios ou "fascistas españois". Pola outra banda, outros converteron unha simple modificación gráfica nunha especie de ataque á historia da cidade.

E probablemente ningunha das dúas posicións represente á inmensa maioría do deportivismo. Porque para a maior parte da afección, o verdadeiramente importante segue sendo que a pelota entre sen ter interés en temas políticos o que o Dépor sexa mais galego o español, as discusións no son tal, só ruido de una minoría que amplicase po as redes sociais e os medios masivos de comunicación. E diría que a moitos dos que arman o follón nin lle interesa o fútbol e tampouco a división causada por  estos enfrentamentos entre deportivistas (polémicas que non benefician a o clube). 

A verdadeira preocupación está na clasificación

O Deportivo leva demasiados anos sufrindo. Descensos, decepcións, proxectos deportivos interrompidos e unha afección que soportou con admirable paciencia etapas moi difíciles. 8 anos fora da primeira división, con 4 en 1ª RFEF nada mais e nada menos (cos membros da directiva de oxe como responsables de parte de iste fracaso). 

Agora o equipo ten por diante unha tempada na que o principal obxectivo debería ser consolidarse e evitar volver pasar apuros sen facer o ridículo da última etapa na primeira onde non pasou do posto 17 recibindo as goleadas más abultadas da súa historia. 

Por iso resulta inevitable preguntarse se o club non estará dedicando demasiados esforzos a cuestións de identidade corporativa, campañas de comunicación e debates simbólicos, cando o que realmente preocupa aos deportivistas é contar cun cadro de xogadores competitivo cos que no conta hasta agora o Dépor.

Porque ningún escudo marca goles. Ningunha campaña de márketing salva un descenso. Ningún cambio tipográfico suma tres puntos. Ao final, o que permanecerá na memoria será a clasificación ligueira, non o deseño do emblema, con o sen L. 

A cidade tamén ten outras urxencias

Case ao mesmo tempo, a alcaldesa Inés Rey decidiu abrir outro debate. Segundo explicou, Koruña debería recuperar unha bandeira propia porque, historicamente, a antiga bandeira marítima da cidade acabou converténdose na actual bandeira de Galicia tras a modificación da cruz de San Andrés realizada en 1891 para evitar a súa semellanza coa insignia naval rusa.

Inés Rey que ten un gran plan para a cidade,
 non haberá Mundial en Koruña pero sí un nova bandeira. Foto de La Voz de Galicia

Desde un punto de vista histórico, o asunto resulta interesante. Forma parte da evolución dos símbolos galegos e da importancia que Koruña tivo como provincia marítima. Pero unha cousa é divulgar historia e outra moi distinta converter iso nun dos grandes debates políticos da cidade cando Inés xa perdeu moitos dos grandes debates que ela mesma propuso despoios de 8 anos no cargo. 

Novo escudo do R.C. Deportivo

Cortinas de fume

Resulta difícil non pensar que esta proposta chega nun momento especialmente complicado para o goberno municipal. Nos últimos meses acumúlanse as críticas pola xestión de diferentes asuntos municipais: problemas urbanísticos, polémicas co patrimonio arborícola, obras interminables, mobilidade, tráfico, limpeza e unha crecente sensación de improvisación en numerosos proxectos e grandes fracasos como non poder ser sede do Mundial de 2030 tema que deixou a sensación de que non se fixo nada para lograr conseguilo.

Mentres tanto, o debate público pasa a centrarse nunha bandeira. É inevitable preguntarse se non estaremos ante unha desas clásicas operacións políticas coas que se intenta desprazar a atención cara a cuestións identitarias mentres os problemas do día a día continúan sen resolver.

Os símbolos importan... pero non o son todo

Os símbolos teñen valor. Representan a historia dunha cidade, a súa identidade e a memoria colectiva.

Pero convén lembrar que unha bandeira non tapa unha rúa chea de fochancas. Un escudo novo non reduce os atascos. Un cambio de nome non mellora os servizos públicos. E ningún debate simbólico fai desaparecer os problemas reais que preocupan aos cidadáns.

Koruña leva séculos chamándose de moitas maneiras

A nosa cidade sobreviviu a moitas denominacións. Foi Brigantium, Crunia, Cruña, Coruña, La Coruña e oficialmente A Coruña. E, entre tanto, os koruñeses seguiron facendo exactamente o mesmo: vivir, traballar, namorarse da súa cidade e chamar ás cousas como aprenderon na casa.

Hai quen di A Coruña. Hai quen di La Coruña. Hai quen escribe Koruña, como facemos con orgullo neste blog. E probablemente ningunha destas formas determine o amor que cada un sente pola cidade convivindo todos xuntos sen artificiais divisións con interés polítco baixo todo isto.  

Menos símbolos e máis solucións

Quizais chegou o momento de rebaixar un pouco a intensidade destes debates. O Deportivo necesita reforzos, estabilidade e éxitos deportivos.

O Concello necesita resolver problemas, conservar o patrimonio, coidar as árbores, mellorar os barrios e recuperar a confianza de moitos veciños.

Porque, mentres uns discuten por unha letra e outros por unha bandeira, hai unha realidade que continúa esperando solucións. E esa realidade non entende de escudos nin de enseñas. Entende de boa xestión.

Ao final, os koruñeses non van lembrar esta lexislatura pola bandeira que ondeaba no balcón de María Pita nin polo tamaño dunha letra no escudo do Deportivo. Lembrarana polo estado no que quede Koruña cando remate o mandato e a clasificación do Dépor na taboa da Liga. 

E iso, afortunadamente ou por desgraza, non se decide nin nunha votación sobre un logotipo nin nun vídeo publicado nas redes sociais. Se decide gobernando ben unha cidade e facendo que o seu principal equipo de fútbol volva ilusionar dentro do terreo de xogo, que é onde verdadeiramente se escriben as páxinas importantes da súa historia.

Que opinan os lectores sobre a proposta de Inés Rey? Predomina o rexeitamento e a sensación de "cortina de fume"

A proposta de recuperar unha bandeira propia para Koruña abriu un intenso debate entre os lectores de La Voz de Galicia. Aínda que tamén hai voces favorables, o sentir maioritario dos comentarios publicados é claramente crítico coa iniciativa.

A opinión máis repetida non cuestiona tanto o interese histórico da antiga bandeira coruñesa como o momento escollido para reabrir este debate. Moitos lectores consideran que o Concello debería centrar os seus esforzos en resolver problemas que consideran moito máis urxentes para a cidade, como a limpeza das rúas, o mal estado do firme, a seguridade cidadá, a mobilidade, a iluminación ou o mantemento dos espazos públicos.

Outra das ideas que máis se repite é a de que esta proposta constitúe unha auténtica "cortina de fume", un debate simbólico co que se pretende desviar a atención da xestión municipal e das dificultades que, ao seu xuízo, atravesa o actual mandato de Inés Rey. Para moitos comentaristas, falar dunha nova bandeira non responde ás preocupacións reais dos veciños.

Tamén aparecen opinións que cuestionan o fundamento histórico e administrativo da iniciativa, lembrando que a antiga bandeira da provincia marítima da Coruña non é necesariamente equivalente a unha bandeira municipal, polo que consideran que a proposta require unha maior reflexión antes de abrir un debate público.

A pesar do predominio das críticas, tamén existen comentarios favorables. Algúns lectores consideran lóxico que Koruña conte cunha enseña propia, como sucede noutras cidades galegas, e entenden que recuperar ese símbolo serviría para reforzar a identidade histórica da cidade.

En conxunto, os comentarios amosan que un debate que naceu arredor dun símbolo acabou derivando nunha valoración máis ampla sobre a situación da cidade e a actuación do Goberno municipal, converténdose nun reflexo do clima político e social que se vive actualmente en Koruña.